کسانى که به جاى قانون خداوند به سراغ قوانین بشرى مى‏روند مانند کسانى هستند که دفترچه راهنماى سازنده را کنار گذاشته و از دیگران نحوه استفاده از آن را مطالبه مى‏کنند. فرآوری: زهرا اجلال- بخش قرآن تبیان حتما به این نکته توجه کرده اید که همه محصولاتی که تهیه می کنیم دارای یک دفترچه تک برگی یا چند برگی هستند که مشخصات دستگاه و محصول تهیه شده در آن به زبان های مختلفی نوشته شده تا راهنمایی باشد برای مشتریان خود که چگونه می توانند از کالای خریداری شده بهترین استفاده را داشته باشند و اکثرا هم در انتهای این برگه ها مهر گارانتی محصول هم زده شده زده شده ... و آیا جز این است که کسی که این نکات و راهنمایی ها را نوشته، طراح و سازنده آن محصول است؟ حال که محصولات مادی با تاریخ مصرف محدود چنین توجهی از جانب سازندگانشان شده اند، آیا انسان، اشرف مخلوقات، کسی که خداوند بعد از خلقت آن به خود آفرین گفته است، نیاز ندارد که راهنمایی و دستور زندگانی اش را از سازنده و آفریننده اش دریافت کند؟! قطعاً ما نیز سازنده و آفریدگار داریم که براى راهنمایى ما، دفترچه‏اى به نام قرآن نازل کرده است

قرآن مى‏فرماید: «مَن جاءَ بالحَسنَة فلهُ عَشر أمثالها» (سوره انعام، آیه 160) هر کس کار شایسته‏اى بیاورد، ده برابر پاداش دارد. آنچه مهم است آوردن کار شایسته به قیامت است، نه انجام آن در دنیا.  فرآوری: زهرا اجلال- بخش قرآن تبیان پلان 1: در همایشی مرتبط با رشته ی دانشگاهی ام ثبت نام کردم تا موعد مقرر مقاله ای را که به عنوان یکی از بهترین نوشته هایم که قبلا انتخاب شده بود، را به این مراسم برسانم ... اما متاسفانه در بین راه، دزدی  ناجوانمردانه کیفم را دزدید و  زمان رسیدن به مراسم به تأخیر افتاد و من نتوانستم مقاله را به همایش برسانم و نتیجه آنکه از دریافت جایزه محروم شدم ... پلان 2: دوستی داشتم کار تهیه کنندگی و فیلمسازی انجام می داد ... همیشه سوژه های جذابی انتخاب می کند و همیشه هم در جشنواره های مختلف که حضور پیدا می کند، غیر ممکن است که جایزه ای دریافت نکند ... امسال هم اتفاقاً سوژه بسیار خوبی انتخاب کرده  و روند کارش به خوبی در حال طی شدن بود، به طوری که به اذعان متخصصین فیلمسازی بهترین جایزه را از آن خود می کرد اما متأسفانه کار تا شروع جشنواره ت

  یکی پول و مادیات می خواست، یکی فرزند می خواست، یکی برکت در زندگی، یکی در جستجوی مودت و دوستی و خلاصه هر کسی با نیتی ذکر می گفت ... فرآوری: زهرا اجلال- بخش قرآن تبیان چند وقتی است که بین جوانان ذکر گفتن زیاد شده است ... خیلی از افراد که به ظاهر شاید خیلی به آن ها نمی آید که اهل ذکر باشند تسبیح در دست دارند و ذکر می گویند... یک بار با یکی از آن ها باب صحبت را باز کردم و پرسیدم که اگر فضولی نیست میشه بگید چی دارید میگید؟ گفت: چند وقتی است که به مشکل مادی خورده ایم و از یکی شنیده ام ذکر "یا رزاق" خیلی برای مادیات خوب است... گفتم خوب چرا ذکر "استغفار" را نمی گویید؟ او گفت: اون ذکر که برای توبه و آمرزش خواستن و بخشیده شدن گناه است، من میگم یه ذکری می خوام برای زیاد شدن روزی ... خلاصه چند روزی این تحقیق میدانی ام را ادامه دادم و هر روز از یکی از این خانم های عزیز همین سؤال را می پرسیدم  و آن ها ذکرهایی چون یا رزاق، یا ودود و... برای افزایش روزی، جلب محبت، افزایش برکت، فرزند دار شدن و ... می گفتند و  وقتی ذکر استغفار را به آن ها پیشنهاد می دادم آن ها در اکثر یا شاید

بنام خدا كاربر گرامي با سلام و احترام پيوستن شما را به خانواده بزرگ وبلاگنويسان فارسي خوش آمد ميگوييم. شما ميتوانيد براي آشنايي بيشتر با خدمات سايت به آدرس هاي زير مراجعه كنيد: http://help.persianblog.ir براي راهنمايي و آموزش http://news.persianblog.ir اخبار سايت براي اطلاع از http://help.niloblog.com براي همكاري داوطلبانه در وبلاگستان در صورت بروز هر گونه مشكل در استفاده از خدمات سايت ميتوانيد با پست الكترونيكي : ads[at]niloblog.com و در صورت مشاهده تخلف با آدرس الكترونيكي https://www.niloblog.com/abuse.php تماس حاصل فرماييد. با تشكر مدير گروه سايتهاي نیلوبلاگ فردین شهریاری http://ariagostar.com

  حکایت سید رشتى در موضوع زیارت عاشورا محدث نورى در کتاب "نجم الثاقب" از تقى صالح سیداحمد فرزند سید هاشم رشتى، تاجر ساکن رشت، نقل می‎کند که گفت در سال هزار و دویست و هشتاد براى او اداء حج و زیارت خانه خدا از رشت به تبریز آمدم، آنجا در خانه یکى از تجار معروف، بنام حاج صفر على منزل نمودم. چون قافله‎اى نبود متحیر بودم که چگونه سفر را ادامه دهم تا آن که حاج جبار نامى که جلودار قافله و از سده اصفهان بود مال التجاره‎اى برداشت که بسوى "طرابوزن" حرکت کند من هم مالى از او کرایه کردم و حرکت نمودم. به منزل اول که رسیدیم سه نفر دیگر به تحریص حاج صفر على به من ملحق شدند. یکى حاج ملا باقر تبریزى حجه فروش و دیگرى حاج سید حسین تاجر تبریزى و دیگرى حاج على بود. پس به اتفاق حرکت کردیم تا به "ارزنة الروم" رسیدیم و از آنجا به سمت طرابوزن حرکت کردیم. در یکى از منازل ما بین این دو شهر، حاجى جبار جلودار نزد ما آمد که این منزل که در پیش داریم مخوفست قدرى زودتر بار کنید که به همراه قافله باشید چون در سایر منازل ما غالبا از قافله عقب بودیم ما تقریبا دو ساعت و نیم یا سه ساعت به صبح مانده حرکت کر

    روزنامه همشهری عاشورا اگرچه حماسه ای الهی است، اما «نماد» نیز هست و فرهنگ، تشکیل شده از نمادها و نشانه ها(رسم و رسوم) و آیین های هر ملت است که با این اجزاء فرهنگ و جامعه استحکام پیدا می کند. وظیفه این مراسم در میان مجموعه عناصر فرهنگی این است که به بقیه عناصر فرهنگ جان بدهد. ما در این مبحث به دنبال «نشانه های فرهنگی عاشورا» هستیم. برای پیدایی نشانه ها اغلب زمان مشخصی وجود ندارد ولی برای مردمان اهل آن فرهنگ آشنا است. نشانه ها از ساده و پیچیده می توانند وجود داشته باشند اما نماد صورت پیچیده نشانه است. نماد اغلب مقدس و اسطوره ای است و با بنیادهای فرهنگی در دور دست تاریخ زندگی انسان مربوط است. در مراسم عاشورا، فراوانی این نمادها وجود دارد. در این نوشته شش مورد از نمادهایی که در سوگواری حادثه عاشورا جلوه کرده اند، به اختصار بررسی می شود : ?- دسته دسته گردانی حرکتی است دسته جمعی که با آواها و نواها و حرکات دست و زدن دست بر سینه و حرکات دیگر بدن، از وحدت باشکوه و پرجوش و خروش محله ها و تکیه های شهر حکایت می کند. هر دسته شامل نشانه یک محله یا تکیه است که

  شعر و داستان عاشورایی، شاخه ای جدی از ادبیات مذهبی و دینی ماست که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مورد توجه اهالی فرهنگ و ادب قرار گرفت . در این مطلب سخنان 14 شاعر و نویسنده در این زمینه گردآوری شده است که با هم می خوانیم . محمد علی سپانلو - شاعر و مترجم ادبیات : شعر عاشورایی، گونه ای جدی از شعر معاصر است. متاسفانه ادبیات مذهبی از تحقیقات تاریخی فاصله گرفته است و به اطلاعات کلیشه ای و بعضا غیر موثق بسنده می شود. صریحا می گویم که با تکیه بر اطلاعات ناقصی که مداحان از واقعه عاشورا می دهند، نمی توان شعر خوب گفت. این شاعر با اشاره به تاریخ شعر آیینی عنوان کرده است: از مرحوم محتشم کاشانی با اثر ماندگارش در زمینه عاشورا که بگذریم، کسانی مانند"عارف " و تنی چند از شعرا در دیوان های خود از این واقعه و سایر موضوعات دینی گفته اند، اکنون نیز به طور قطع، اشعاری با این حال و هوا هست که در فرصتی دیگر می توان درباره شان بیشتر حرف زد. اگر شاعر و نویسنده، به موضوعی که انتخاب می کند، اعتقاد جدی و عمیق داشته باشد، حتما اثری قابل توجه ارائه خواهد شد، در زمینه آثار دینی و آیینی نیز این نکته صا

  حمیدرضا شکارسری: ادبیات انقلاب متأثر از ادبیات دینی و عاشورایی است/ شعر عاشورایی پیشگام تر است وجه تمایز شعر عاشورایی در دوران جدید و قدیم آنچه وجه تمایز میان شعر معاصر و کهن به شمار می آید را می توان در بین شاعران عاشورایی امروز و دیروز مشاهده کرد. طبعاً این تفاوت در شعر عاشورایی نیز وجود دارد. فرض این است که با نگاهی جزءنگر و عینی گرا به حادثه عاشورا نگاه کنیم، در نتیجه به جنبه های دراماتیک و نمایشی و داستانی آن حادثه بیشتر توجه می شود؛ حال اینکه در شعر عاشورایی ، جنبه های دراماتیک این حادثه خیلی به اندازه مفاهیم کلی نهضت کربلا مطرح نبوده است. اما امروزه این جنبه های دراماتیک بیشتر مطرح هستند. به این معنی که جنبه عینی گرا و تصویری به حادثه عاشورا را می توان به عنوان تفاوت نگاه شاعران دیروز و امروز به عاشوار دانست. به گمان من انتظار جنبه های آموزشی و تعلیمی داشتن از شعر عاشورایی در شعر امروز، انتظار خیلی درستی نیست. شعر امروز بخشی از رسالت های آموزشی خود را به ژانرهای هنری واگذار کرده است؛ از این منظر امروزه توجه به

  فلسفه قیام مختار مـخـتار زمانی که تصمیم بر نابودى قاتلان امام حسین(علیه السلام) گرفت، گفت: «دین ما به ما اجازه نمى دهد که بگذاریم کسانى که حسین(علیه السلام) را کشته اند در این دنیا، با امنیت و آسایش زندگى کـنـنـد، آنگـاه در حقیقت، من ناصر و خونخواه آل محمد(صلی الله علیه و آله) نیستم، بلکه کذّاب خواهم بود. براى دستیابى بر آن جانیان، از خدا کمک مى طلبم و خداى را سپاسگـزارم کـه مـرا شـمـشیرى بر سر آنان قرار داده و نیزه اى که بر آنان وارد خواهد شد و انتقام گیرنده آنان که حق اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) را بگیرم و بر خداوند حق است که آنان را که دستشان به خـون اهـل بـیـت پیامبر آغشته شده به قتل برساند و آنان که حق خاندان پیامبر را نادیده گـرفته اند خوار و ذلیل کند. پس آنان را به من معرفى کنید تا تعقیبشان کنم و ریشه آنان را برکنم. مختار همه همت خود را براى این هدف مقدّس، کـه هـدف اصـلى قـیـام او بـود، بـه کـار برد.(1) موسى بن عامر مى گوید: «مختار فرمان داد که قاتلان امام حسین(علیه السلام) را تعقیب کنید و مى گفت: بـه خدا قسم، آ